تبلیغات
مقرموعود - javad


جواد الائمه! بعد از تو، دنیا سرگردان است و شادمانی رنگ باخته، شهادت به مقامِ والایت غبطه می‏خورد و دل‏های سوگوار، جز اشک و آه، حرفی ندارند.در محفل سوگ تو، اشک‏ها زودتر از هر دعایی به سویِ آسمان می‏روند، لحظه‏ ها به انتظار دیدار جمالِ دل آرایت در بغضِ ثانیه‏ ها می‏ تپند، گل‏های سجّاده ات، محراب را بوسه می‏زنند، جبرییل، چون شمع، بی قرارانه می‏سوزد و صدایِ گریه ‏های مداوم، در و دیوار را غرق در ماتم می‏کند.

پله پله تا خدا رفتنت را ستاره‏ ها در گوش زمین نجوا کردند؛ آن گاه که عرش، تو را در هاله‏ ای از نور، به سوی معراج دل باختگان بُرد.
شانه ‏های آسمان، از یاد آوری سیمای روحانی‏ ات می‏ لرزد و بغضِ ناشناخته‏ای گلوی زمین را می‏فشارد و دوریِ تو، چونان رعد، افلاک را به آتش می‏کشد
غروب، در نفس گرم تو آرمیده است ای آسمان‏ نشین! به زلالی آینه‏هایی كه در غربت، به كام سنگ در می‏ آیند! من در عجبم تو ای بغداد! چگونه تاوان این گناه را خواهی داد كه آسمانِ غرق در اندوه، تو را نفرین می‏كند و كوچه‏ های زخم دیده، بی‏ لیاقتی تو را قهقهه می‏زنند.
مظلوم من! دل كدامین یاسمین، از غربتت به درد آمد كه این‏ چنین، به خاكیان پشت كردی و آسمان نشینی را پیشه؟ یاسین من! مفسران نگاهت، قاصدك‏ های پژمرده در باغ هستی‏ اند.

ای ستودنی! مدینه‏ ی فاضله‏ ی چشم‏ هایت را، جایگاهی است والا. ... و من، مدینه را، این غربت همیشه جاری را، در اندوهی مطلق، به فرزندت علی می‏سپارم. اكنون دستان آسمان چتری می‏شود كه صبح را ارزانی بهشت و آتش سینه‏ اش را ارزانی «ام‏الفضل»، و آسمان، این بلند همیشه، غربت تو را در خون خواهد گریست و در ماتم تو، قرن‏ها بر زمین، این خاكی ناشایست، خیره خواهد ماند.
ای دست ‏هایت به نور بهشتی آغشته و آیه آیه رحمن در خونت جاری! چگونه می‏شود غربتت را در واژه ‏ها به تصویر كشید؟ چگونه شامگاهان، در غربتت اشك بریزم؟ «ام‏الفضل»، در حریم تو یك زن بود و آسیه در خانه‏ی فرعون، زنی دیگر. كدامین زخمت را بسرایم ای ستاره‏ی فروزان بهشتی!.
آسمان نشین من! تو نیستی امّا ...
مولا جان! بی تو، روح تشنه‏ ی هستی، با کدامین زمزم سیراب شوند و ضمیرهای مشتاق، با شمیمِ کدامین نسیم رحمت، آکنده از روحِ عبادت گردند؟ افسوس که از بارِ سنگین مظلومیتِ تو آینه‏ ی زمان در هم شکست و کشتیِ ایثار و گذشت، در دریایِ وجود تو به اشک نشست.
ای که دعایت در سحرگاهانِ نیایش موجب نزول برکات است و عبادتت در دلِ شب‏هایِ اِستغاثه، مایه‏ی پراکندگی نفحات قدسی!
محراب‏ خالی، اشک‏های آسمان و بغض فرو خورده‏ی افلاکیان، بهانه‏ی سوگوارای داغداران تو است.

---------------------------------------------------------------------------------

پانوشت:
+امام جواد فرمودند:مؤ من در هر حال نیازمند به سه خصلت است : توفیق از طرف خداوند متعال، واعظى از درون خود، قبول و پذیرش نصیحت كسى كه او را نصیحت نماید.
+از همان کودکی... سوال نپرسیده جوابت را می داد. امام می گفت "هرسوالی دارید از پسرم بپرسید..." برای همین بزرگان مدینه بیرون مکتب خانه منتظر می نشستند تا بیرون بیایید جعفر بن موسی!
  +علی اکبر امام رضا شهادتت مبارک!!